Aile Danışmanı | Cinsel Terapist | Okul Öncesi Egitimcisi | Bir Çocuk Gelişir Dünya Değişir Kitabının Yazarı | Aile Dostu Şehir Projesinin Mimarı

15 Temmuz..

15 Temmuz akşamıydı ailecek yemekten gelmiştik.Oğlumu uyutup salona geldim eşim televizyonu açmış birşeyler oluyor dedi.Köprü kapatılmış F16lar alçaktan uçuyormuş.Telefonum çalmaya başladı,eş dost akraba herkes birşeyler söylüyordu.3 yaşındaki kızım uyumamıştı daha, o panik havasıyla darbe sözcüğünü duymuştu.”Darbe diyorlar ne yapacağız” diye sordu beni taklit ederek.Zor yatırdık o gece ve sonraki gecelerde.Yatağımıza gelir oldu haberleri açma der oldu.Bomba silah darbe demeye başladı.Asker eşiyim gurur duyarım bundan hep. O gece gitti eşim askeriyeye günlerce gelemedi,çocuklar hep babam nerde der oldu.Uçağı seven yavrum şimdi uçaklar geçince korkar saklanır oldu.
Bu bana ulaşan sadece tek bir örnek,tek bir anne daha neler var.
Çocuklarımız yıllardır farklı bölgelerde çok acıdırki savaşa maruz kaldılar. Bu savaşlarda hiç şüphe yokki en derin yarayı çocuklar aldı. Birçoğu hayatlarını kaybetti,birçoğu yakınlarını belkide bir uzvunu kaybetti. Hayatta kalmaya çalışanlar ise oyunlar oynayamadılar,yaşıtları gibi beslenemediler,derin travmalarla dolu hayatlarına devam etmeye çalıştılar.Savaşın etkilerini insanlara anlatmak bu kadar zorken küçük bir çocuğun bunu anlamasını beklemek imkansız. O çocukları tanımak ve onlara yardım etmek zorundayız.
15 Temmuz akşamı Hain Fetö Örgütünün darbe girişimiyle Ülkemizi derin bir yasa boğması ve bu hain saldırının çocuklarımızıda derinden etkilemiş olması beni yola çıkardı. İlk durağım Ankara oldu. İzmirden Ankaraya uzanan bir hikayenin başıydı bu.Çocuklar için,onlardan dinlemek için,ne bildiklerini öğrenmek,korkularını yenmelerine yardım etmek için çıktım yola.Çocuklarla buluştuk ve tabi endişeli anneleriyle.Sohbet ettik,oyunlar oynadık.Yaşadıkları korku dolu anları çizdiler uzun uzun konuştuk çizgilerin üzerinde. Hepsi birbirinden derin ve anlamlıydı en çok etkilendiğim ise resminde uzun çizgiler gördüğüm ve ne olduklarını sorduğumda bana “ses” bu diyen ufaklıktı. Anlam veremediği gürültü ve korkuyu yansıtmıştı. Meydanlara çıkanlar vardı, birde eve günlerdir gelmeyen babasını bekleyen endişe dolu iki kardeş. Uçak ne demek, peki asker ya polis hepsini konuştuk, anlattılar. Çizdikleri resimlerden anlaşılıyor gecenin derinliği.
Hain saldırıdan etkilenen ve kendi savaşları olmamasına rağmen en büyük yarayı alan çocuklarımızın her zaman yanındayım. Ben “Savaşa Hayır” diyen bir nesil yetişmesi adına elimden geleni yapacağım.İlk durağım Ankara oldu.Ulaşabildiğim sürece ben ziyaretlerime devam edeceğim.Sizde bana kendi ilinizden ulaşın sohbet edelim, yalnız olmadığınızı bilin istedim.Bana mail adresimden ve sosyal medya hesaplarımdan ulaşabilirsiniz.

Bir önceki yazımız olan Yeni kitabım "Bir Çocuk Gelişir Dünya Değişir" okurlarıyla buluştu başlıklı makalemizde featured hakkında bilgiler verilmektedir.


Bir Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Canan Çam
Loading...